Чононд өгсөн сэг, хариуд нь ирсэн хишиг

Чононд өгсөн сэг, хариуд нь ирсэн хишиг
Энэ явдал Өмнөговь аймгийн өмнө хэсэгт болжээ. Өвөл маш хүйтэн болж, газар дэлхий цасанд дарагдан өвс ногоо муу хэдэн мал нь идэх юмгүй айл зунар байж суухын аргагүй зутарч эхэлжээ. Бул чадал сайтай айлууд нь нүүдэл хийж газрын харыг бараадан нүүсэн ба нэгэн залуу жирэмсэн эхнэрийнхээ хамт хэдэн малтайгаа хоцрохоос өөр аргагүйд хүрсэн байв.
Цаг хугацаа өнгөрч эхнэр нь ч төрөн хүүтэй болж, хүйтний эрч арай зөөлөрч хаврын сартай золгоход цөөхөн хэдхэн мал үлдсэн байсан ба зуланд ихэнхийг нь тавиад туусан байлаа. Нэгэн өдөр гэрийн эзэн тэнгэр гайгүй болохоор ойр хавийнхаа газрыг сонирчирхан гэрээс нэлээд хол дов толгодоо тойрон явж нэгэн уулын ам өгссөн хавцлын эхэнд ирэв.
Хавцлыг даган өгстөл ам нь нэлээд нарийслаа. Гэтэл яг тэр нарийсан хэсэгт хэдэн бэлтрэг байсан ба тэд маш туранхай үнэхээр өлссөн хоолгүй удсан бололтой байжээ. Өлөгчин эх чоно нь тэр үед байсангүй. Залуу гэртээ эргэн ирж эхнэртээ энэ тухай сонирхуулан ярьтал эхнэр нь амьтан хүн ялгаа юун тэр өлссөн бэлтрэгнүүдэд гадаа буй зулнаар үхсэн малын сэгнүүдийг хэсэглэн хувааж аваачиж өгөхийг санал болгожээ....